Η ύαινα είναι ζώο, της οικογένειας των Υαινίδων η οποία με τη σειρά της ανήκει στηνομοταξία των Θηλαστικών.  Ζουν ως 25 χρόνια. Ζουν σε ομάδες, πολλές φορές των 100 ατόμων, και κυνηγούν μαζί αναπτύσσοντας ταχύτητα μέχρι 65 χλμ. την ώρα. Μπορούν να αντιληφθούν ένα πτώμα από μεγάλη απόσταση.Γενικά η ύαινα έχει ιδιαίτερα ανεπτυγμένη την όσφρηση, την ακοή και την όραση. Χαρακτηριστικό της είναι η δυσάρεστη οσμή που αναδίνουν ειδικοί αδένες της, που βρίσκονται κοντά στην έδρα. Ζει σε ολόκληρη την Αφρική και τη νότια Ασία, από τη Μεσόγειο ώς τον κόλπο της Βεγγάλης. Μεγαλύτερο είδος είναι η ύαινα ο κροκόττας, που λέγεται και ύ. η στικτή, με μήκος σώματος περίπου 1,30 μ. Το είδος αυτό ζει στη νοτιοανατολική Αφρική και ξεχωρίζει από τα άλλα είδη από τα μικρότερα αυτιά της και την έλλειψη χαίτης. Έχει χρώμα σταχτόασπρο ως ωχροκίτρινο, με καφέ κηλίδες στα πλευρά και τα πόδια.Εἰκόνα Αν και είναι δειλή και οκνηρή, όταν μαστίζεται από πείνα γίνεται πολύ επικίνδυνη για τον άνθρωπο, γιατί κάνει επιδρομές σε κατοικημένα χωριά και συχνά επιτίθεται στα παιδιά. Ζει σε σπηλιές και γεννάει 3 ως 7 μικρά. Αν αιχμαλωτιστεί εξημερώνεται αρκετά και συνηθίζει στην αιχμαλωσία θα ειναι ακινδυνη. Η γνωστότερη όμως ύαινα και ο κυριότερος εκπρόσωπος της οικογένειας είναι η ύ. η ραβδωτή, που ξεχωρίζει από τη μακριά χαίτη της, τη μικρή θυσανωτή ουρά της και τα μεγάλα, γυμνά αυτιά. Ζει ζευγαρωμένη και πολύ σπάνια σε αγέλες και είναι πιο δειλή και οκνηρή από την προηγούμενη. Τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά από ψοφίμια. Η ύ. ήταν πιθανώς γνωστή και στους αρχαίους. Αναφέρεται από τον Ηρόδοτο και τον Αριστοτέλη, φαίνεται δε από τα γραφόμενά τους ότι πρόκειται για το ίδιο ζώο. Από την αρχαία εποχή υπάρχουν πολυάριθμοι θρύλοι για την ύ., είναι δε πιθανόν ότι σημαντικό ρόλο σ’ αυτό έπαιξε η απαίσια φωνή της. Έτσι, έλεγαν ότι οι σκύλοι έχαναν τη φωνή και τα λογικά τους και μόνο στη θέα της σκιάς της. Πίστευαν επίσης ότι μπορούσε να μιμηθεί την ανθρώπινη φωνή, για να παραπλανήσει και να προσελκύσει τα θύματά της·  Εἰκόνα

Advertisements